Fuair mé guthán ó roinnt dhaoine nach bhfuil sásta faoi easpa Gaeilge ar mo litriocht thoghcháin. Ta brón orm faoi sin ach tharla sé mar gheall ar easpa spás ar mo chárta agus chuir me béim ar dteachtaireacht soiléir in ionad ‘tokenism’ – ‘an chúpla focail’. Ni raibh sé ar intinn agam masla ar bith a thabhairt do éinne.

 Ta an-mheas agam ar Gaeilge agus go mór-mhór ar Gaeilge mar teanga phobail. Nuair a bhí mé i mo mhac-leinn i nGaillimh bhí morán Gaeilge agam. Bhi mé i mo bhaill den Chumainn Éigse agus Seanchais san Ollscoil. Ach anois, mar gheall ar easpa chleachtadh and deiseanna, níl mo chuid Gaeilge chomh mór ná mar a bhí. Chuaigh mo bheirt pháiste go Gaelscoil i gCáisleann a Bharraigh agus is cainteorí liofa iad. 

Creidim go bhfuil sé an-thabhactach go bhfuil Gaeltachtaí laidir agus beo againn. Is dualgas orainn Gaeilge a choiméad mar teanga phobail ar son saibhreas chultúrtha na tíre seo. Nuair a labhríonn mé faoi inbhuaine agus timpeallacht measaim go bhfuil Gaeilge mar gnáth teanga agus teanga phobail príomh-chuid den ábhaireacha sin.